Gazetari Gëzim Mekuli i ka bërë thirrje partive parlamentare që të gjejnë një zgjidhje për zgjedhjen e Presidentit të Kosovës, duke e cilësuar këtë çështje si çështje që lidhet drejtpërdrejt me shtetin. Sipas tij, problemi nuk është vetëm një mosmarrëveshje institucionale brenda Kuvendit, por një nevojë urgjente për të mos e lënë Kosovën pa Presidencën e saj dhe pa një hap të qartë në rrugën e konsolidimit institucional.
Mekuli ka kërkuar që partitë të lënë mënjanë dallimet dhe interesat partiake, duke argumentuar se situata aktuale kërkon unitet institucional. Ai thekson se “Kosovës i duhet një President”, si domosdoshmëri që lidhet me funksionimin e institucioneve dhe me peshën e momentit politik. Në këtë drejtim, ai nënvizon se zgjedhja e Presidentit nuk mund të trajtohet si çështje e vogël procedurale, por si vendim që ka rëndësi thelbësore për vendin.
Ai ka sjellë edhe një shembull historik nga Norvegjia, ku në vitin 1905 u zgjodh një princ danez si mbret. Mekuli e përdor këtë rast si ilustrim se kompromisi mund të shërbejë për interesin shtetëror, edhe kur palët kanë dallime dhe brenda shoqërisë ka pasur zhurmë e debat. Sipas logjikës së tij, elitat politike të asaj kohe e kanë vendosur nevojën kombëtare mbi egon, inatet dhe llogaritë partiake, duke bërë një hap që i shërbente Norvegjisë.
Presidenti: zgjidhje me kompromis për interesin e Kosovës
Gjatë thirrjes së tij, Mekuli kërkon që partitë të ulen në Kuvend dhe të punojnë për gjetjen e një marrëveshjeje reale. Ai thekson se mund të ketë dallime, debat dhe kritika mes palëve, por thelbësorja është gjetja e një zgjidhjeje për çështjen e Presidentit. Në të njëjtën frymë, ai shpreh se në Kuvend mund të zhvillohet diskutim i ashpër e edhe kundërshtim publik, por duhet të ketë orientim drejt mbylljes së ngërçit institucional.
Mekuli paralajmëron edhe për peshën e gjeopolitikës ndërkombëtare, duke thënë se ajo është para shpërthimeve të pallogaritshme. Sipas tij, Republika e Kosovës duhet të jetë mbi partinë dhe mbi inatet personale, ndërsa Kuvendi duhet të funksionojë me arsye të shëndoshë dhe pa emocione të tepruara. Ai kërkon vëmendje edhe te mënyra e formulimit të fjalëve dhe fjalive në këtë moment, duke nënvizuar se ajo që ndodh në Kuvend është e rëndësishme për imazhin dhe konsistencën institucionale të vendit.
Në vijim të argumentit, Mekuli përmend edhe proceset gjyqësore dhe juridike që lidhen me UÇK-në në Hagë, duke thënë se ato mbrohen brenda institucioneve të Republikës. Ai thekson se në këtë proces, mejdani është brenda Kuvendit, ku sipas tij duhet të ketë presion publik e mediatik. Mesazhi që ai jep është i qartë: të mos zbehet rëndësia e çështjeve kombëtare dhe institucionale, ndërkohë që po kërkohet të sigurohet zgjidhja për postin e Presidentit.
Në mënyrë eksplicite, Mekuli bën thirrje: “Bëjeni Presidentin”, “Sajojeni Presidentin”, “Gjejeni Presidentin”, edhe “edhe prej lloqi, nëse është nevoja”. Ai e shtron idenë e krijimit apo gjetjes së një zgjidhjeje, duke thënë se nëse duhet, mund të huazohet si shembull modeli nga Norvegjia, ku norvegjezët “huazuan” një princ për të vendosur një monarki që i shërbente interesit të vendit. Ai e lidh këtë me idenë se kompromisi nuk e dobëson shtetin, edhe kur ka zhurmë në rrugë e në kafene; sipas tij, ajo që vendos, janë hapat e mëdhenj përpara për të mirën e kombit.
Mekuli thotë se edhe sot, për të ruajtur Kosovën, duhet të vendoset Kosova mbi veten dhe mbi interesat e ngushta. Ai e referon këtë me sakrificën dhe vuajtjet historike, nga periudha prej 1878-ës e deri sot, duke e paraqitur presidentin si pjesë të nevojës për konsolidim të shtetësisë dhe të mirëqenies. Në mbyllje, ai nënvizon se Kosova është “e të gjithëve”, pa dallim partie, gjinie, feje, nacionaliteti apo statusi social, dhe bën një thirrje që të mos lejohet që çështja e Presidentit të dëmtohet nga llogaritë politike të dëmshme.
Botuar fillimisht në Bota Sot
