Në sheshin “Skënderbeu” në Prishtinë po zhvillohet një protestë e natës, ku shumë qytetarë kanë dalë për të shprehur qëndrimet e tyre dhe për të rikujtuar periudhat vendimtare të luftës. Mes të pranishmëve është edhe një ish-ushtar i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, i cili i ka prekur njerëzit me rrëfimin e tij emocional dhe me mënyrën si i ka përshkruar vitet kur vendimet ishin të pakthyeshme.
Duke kujtuar ditët e luftës, ai ka folur për momentin kur i është kthyer jetës së tij dhe ka vendosur të hyjë në radhët e UÇK-së. Për të, hyrja në këtë rrugë nuk ishte thjesht një zgjedhje, por një vendim përfundimtar që e ndryshoi përgjithmonë fatin. Në rrëfimin e tij, ai ka theksuar se pranimi i uniformës së UÇK-së nënkuptonte angazhim të plotë dhe përgjegjësi të madhe, që nuk lejonte kthim prapa.
“Jam hy në një rrugë që s’ka kthim ma”, ka thënë ai para të pranishmëve, duke e përshkruar si një moment vendimtar që e ka shoqëruar gjatë gjithë kohës. Ai ka treguar se uniforma nuk ka qenë vetëm një pjesë veshjeje, por një simbol i angazhimit, një forcë që e lidhte atë me idealin për të cilin ishte luftuar. Fjalët e tij kanë krijuar vëmendje të veçantë në shesh, ndërsa të pranishmit e kanë ndjekur me interes dhe ndjeshmëri.
Uniforma e UÇK-së dhe “rruga pa kthim” që mbetet në kujtesë
Ish-ushtari ka vazhduar të flasë për peshën që kishte për të ky hap, duke e lidhur me atë që kishte ndodhur në terren dhe me realitetin e kohës. Ai ka përshkruar hyrjen në UÇK si një rrugë ku nuk kishte vend për dyshim, sepse veprimet duhej të ishin të qëndrueshme dhe të lidhura me qëllimin e përbashkët. Në këtë mënyrë, rrëfimi i tij u shndërrua në një tregim që jo vetëm rikujtonte të kaluarën, por edhe kërkonte që ajo të mos harrohej.
Gjatë protestës, emocioni në sallë ka qenë i dukshëm teksa ai u ndal në kuptimin që kishte uniforma në atë periudhë. Ai ka vënë në pah se, sipas kujtimeve të tij, vendimi për t’u bashkuar me radhët e UÇK-së solli një ndryshim të madh, jo vetëm në mënyrën e jetesës, por edhe në mënyrën e të menduarit. Me këtë rrëfim, ai ka komunikuar se uniforma e UÇK-së, si forcë dhe si simbol, ka pasur ndikim të thellë në mendjen dhe në zemrën e atyre që ishin pjesë e luftës.
Protesta në sheshin “Skënderbeu” në Prishtinë ka tërhequr qytetarë të ndryshëm, të cilët u bashkuan për të ndarë mesazhet dhe për të bërë thirrje që sakrificat e asaj kohe të çmohen. Në këtë kuadër, rrëfimi i ish-ushtarit ka pasur peshë të veçantë, pasi solli një dëshmi nga brenda përjetimit të luftës, duke treguar se për shumë prej atyre që iu bashkuan UÇK-së, rruga ishte pa kthim dhe angazhimi ishte i plotë.
Fjalët e tij kanë theksuar se uniforma, në atë kohë, ka qenë më shumë sesa një uniformë: ka qenë një përgjegjësi që nuk u nda kurrë nga idealet për të cilat luftohej. Edhe pse protestat në shesh mbeten ngjarje aktuale, dëshmia e ish-ushtarit ka sjellë një kthim te momentet historike, duke rikujtuar se kujtesa për luftën dhe për ata që u angazhuan në UÇK vazhdon të jetë e pranishme tek qytetarët. Rrëfimi i tij ka përmendur idenë e një rrugë që nuk lejon kthim, duke e shoqëruar me mesazhin se uniforma e UÇK-së ka qenë një forcë e madhe për ata që e pranuan atë.
Botuar fillimisht në IndeksOnline
