Në veriperëndim të Italisë, në qytetin Trieste, ekziston një plazh që ka ruajtur një traditë të veçantë për më shumë se një shekull. Fjala është për La Lanterna, një vend ku banorët dhe vizitorët janë mësuar me një rregull që u jep formë ditëve të pushimit: gratë dhe burrat qëndrojnë në pjesë të ndara të plazhit.
Ky model i ndarjes gjinore nuk është vendosur si risi e kohëve të fundit, por ka një histori të gjatë. Për banorët e Triestes, rituali lidhet me mënyrën se si e kanë parë gjithmonë lirinë dhe traditën: jo si diçka që ndryshon nga sezoni në sezon, por si pjesë e kujtesës lokale. Për shumë vizitorë, është pikërisht kjo veçanti që e bën La Lanternën të dallohet nga plazhet e tjera në rajon.
Kur mbërrijnë në plazh, vizitorët përballen fillimisht me një procedurë të thjeshtë, por që vendos ritmin e gjithë vizitës. Ata rreshtohen te sporteli për të paguar tarifën e hyrjes, e cila është 1.20 euro. Edhe ky detaj përmendet shpesh nga ata që ndjekin traditën e vendit, sepse tregon se gjithçka funksionon me rregulla të qarta, të pranuara prej kohësh.
Pas pagesës, hyrja bëhet nëpërmjet dy dyerve. Gratë kalojnë nga dera në të majtë, ndërsa burrat nga ajo në të djathtë. Më pas, korridoret brenda strukturës i drejtojnë njerëzit drejt hapësirave përkatëse në plazh, duke e bërë të qartë që nga momenti i hyrjes se ndarja është rregull i brendshëm i këtij vendi.
“Plazhi i ndarë” në Trieste: traditë mbi 100 vjet që ruhet
La Lanterna është përfshirë në jetën e përditshme të Triestes prej brezash të tërë. Qytetarët flasin për të si për një vend ku mund të kalosh pushimet ose edhe një pauzë të shkurtër gjatë drekës. Kjo e ka kthyer plazhin në një pikë reference për ritmin e verës, aty ku vizitorët e rinj e mësojnë shpejt mënyrën si organizohet hapësira dhe aty ku banorët rikthehen për të përjetuar sërish të njëjtën atmosferë.
Ndërsa rregulli i ndarjes mes grave dhe burrave mund të duket i pazakontë për disa, në Trieste shihet si pjesë e historisë dhe e mënyrës së tyre për të ruajtur rregullat. Në këtë kontekst, tradita nuk trajtohet si kufizim, por si mënyrë për të strukturuar kohën në plazh dhe për të krijuar një mjedis ku njerëzit ndjekin të njëjtën logjikë prej kohësh.
Pikërisht këtu hyn edhe arsyeja pse përmendet se gratë italiane e pëlqejnë plazhin e ndarë. Shumë prej tyre e lidhin këtë veçori me një ndjesi më të qartë të hapësirës së vet, me një organizim më të kuptueshëm dhe me idenë që tradita lokale ofron vazhdimësi. Për vizitorët që vijnë nga jashtë, kjo bëhet një kuriozitet i veçantë: ata e shohin ndarjen jo si rast të izoluar, por si sistem të konsoliduar që funksionon prej kohësh.
Trieste, në verilindje të Italisë, e ka ruajtur kështu një rit të thjeshtë, por të qëndrueshëm. Në La Lanterna, pagesa prej 1.20 eurosh, hyrja përmes dy dyerve dhe drejtimi i korridoreve drejt pjesëve përkatëse janë elementë që përsëriten për çdo sezon. Përtej detajeve, mbetet i njëjti mesazh: një plazh i veçantë, një traditë më shumë se një shekull e vjetër dhe një rregull që vendasit e konsiderojnë si pjesë e lirisë së tyre.
Botuar fillimisht në Koha.net
