Analisti Baton Haxhiu ka komentuar mënyrën se si, sipas tij, Vjosa Osmani duhej të garonte në zgjedhjet e 7 qershorit. Në paraqitjen e tij në emisionin Pressing, Haxhiu ka vënë theksin te guximi dhe koncepti i një liste të vetme, pa kërkuar “strehë” diku tjetër.
Haxhiu tha se diskursi dhe fjalitë e Vjosa Osmanit, siç i përshkroi ai, shprehin guxim. Sipas tij, ajo duhej të ndërtonte listën e vet dhe të hynte në garë si e vetme, pa iu drejtuar një formule ku do të mbështetej tek struktura apo platforma të tjera. Në këtë mënyrë, ai e lidhi qëndrimin e Osmanit me idenë e një narrative politike që vjen nga vetë lideri dhe jo nga kompromiset e nevojshme për të gjetur hapësirë brenda një tjetri.
“Ajo është dashtë me bo listë të vetën dhe me garu si e vetme, jo me gjetë strehën dikund”, ka theksuar Baton Haxhiu gjatë intervistës. Ai e paraqiti këtë qasje si një mënyrë për të ndërtuar një rrëfim politik të qartë, ku lideri mban përgjegjësinë për zgjedhjet e tij dhe prezanton platformën e vet pa u mbështetur te organizime të gatshme që do ta ndryshonin strukturën e garës.
Haxhiu: “Njerëzit e guximshëm” garojnë e vetme, jo me strehë
Në vijim, analisti ka folur edhe për atë që ai e sheh si kufij të procesit politik kur bëhet fjalë për riokonceptim të një subjekti. Ai tha se nuk është e thjeshtë të “riokupu” një parti politike dhe të ndryshohet struktura e saj vetëm për arsye pragmatizmi, sidomos kur një lider, sipas vlerësimit të Haxhiut, del i pafuqishëm për të ndërtuar narrativën e vet në mënyrë të pavarur.
Haxhiu ka argumentuar se, sipas tij, pragmatizmi i një figure që nuk ka fuqi të plotë negociuese nuk duhet të përdoret si arsye për të ndryshuar mënyrën e funksionimit të një partie. Në këtë logjikë, ai e vendosi fokusin te parimi i qëndrueshmërisë: partitë dhe strukturat e tyre nuk mund të përshtaten sipas nevojës së momentit, vetëm që të arrihet një përfitim politik. Kjo është, sipas tij, arsyeja pse ai e sheh të rëndësishme garimin pa kërkuar “strehë” diku tjetër.
Komenti i analistit Baton Haxhiu u bë gjatë emisionit Pressing, ku ai iu referua drejtpërdrejt zgjedhjeve të 7 qershorit dhe mënyrës se si, në vlerësimin e tij, Vjosa Osmani duhej të përfaqësohej në garë. Qasja e Haxhiut u përqendrua në idenë e guximit politik, në ndërtimin e listës nga vetë lideri dhe në moslehtësimin e vendimeve përmes ndryshimit të strukturave të partive për qëllime të pragmatizmit të përkohshëm.
Thëniet e Haxhiut lidhen kështu me dy elemente kryesore: së pari, garimi “si e vetme” dhe jo si pjesë e një formule të mbështetur te të tjerët; së dyti, qëndrimi se nuk mund të riokupohet një parti dhe të ndryshohet struktura e saj për arsye që lidhen me dobësitë e një lideri. Përmes këtyre tezave, ai përpiqet ta shpjegojë, në mënyrën e tij, pse e quan këtë qasje si shenjë të njerëzve “të guximshëm”, të cilët ndërtojnë rrëfimin e tyre politik.
Botuar fillimisht në Gazeta Express
