Divjaka ka vijuar edhe ditën e 45-të protestën kundër projektit të Partisë Socialiste për shkrirjen e bashkisë dhe kalimin e saj në varësi të Lushnjës. Lëvizja nuk është ndalur pavarësisht kalimit të ditëve, teksa qytetarët e Divjakës kërkojnë që vendimmarrja të mos prekë identitetin e tyre dhe të mos e zhvendosë qeverisjen lokale nga qyteti drejt një bashkie tjetër.
Në argumentet e përsëritura nga protestuesit, theksi vihet te identiteti, historia dhe demografia e Divjakës. Sipas logjikës që përcjell kauza e tyre, këto elemente tregojnë se Divjaka i plotëson më mirë kriteret për të vijuar si bashki më vete, krahasuar me disa bashki të tjera që preken nga kjo reformë. Protesta e 45 ditëve synon të bëjë të qartë se qytetarët e shohin bashkimin si një vendim që nuk i mban parasysh specifikat vendore.
Reforma e propozuar nga PS, që ka si synim shkrirjen e bashkive dhe riorganizimin administrativ, është arsyeja kryesore pse Divjaka mban qëndrimin e saj publik. Përmes protestës, qytetarët pohojnë se nuk do ta pranojnë kalimin e administrimit në varësi të Lushnjës, duke e lidhur kërkesën e tyre me nevojën për një qeverisje më pranë banorëve dhe me ruajtjen e karakterit të zonës.
Divjaka: nuk pranohet shkrirja me Lushnjën
Qytetarët e Divjakës i referohen pikërisht kohëzgjatjes së protestës për të treguar se çështja nuk është e përkohshme, por një qëndrim i konsoliduar. Deri më tani, janë shënuar 45 ditë protestë, një sinjal i qartë se komuniteti po mban presion publik për të ndikuar në vendimmarrjen politike që prek nivelin lokal. Në vijim të këtij qëndrimi, mesazhi kryesor është se Divjaka nuk pranon të hyjë në një bashkim që, sipas protestuesve, nuk i shërben interesit të saj.
Në argumentimin e tyre, qytetarët e Divjakës e vendosin vlerësimin te mënyra si lidhen kriteret e reformës me realitetin në terren. Ata shprehen se identiteti dhe rrënjët historike të qytetit, së bashku me të dhënat demografike, e bëjnë Divjakën një rast të ndryshëm nga bashkitë e tjera që përmenden në kuadër të ndryshimeve. Kjo është edhe arsyeja pse protestuesit insistojnë se vendimi për shkrirje nuk duhet të jetë automatik, por duhet të bazohet në vlerësime që reflektojnë më mirë situatën e çdo zone.
Protesta ndaj projektit për shkrirje është shoqëruar me një kërkesë të drejtpërdrejtë: Divjaka të mos trajtohet njësoj si bashkitë e tjera që do të preken nga reforma. Qëndrimi i banorëve artikulohet si mospranim i bashkimit me Lushnjën dhe si kërkesë për ruajtjen e autonomisë vendore. Në këtë kuadër, qytetarët vijojnë të mobilizohen, duke e bërë të qartë se 45 ditë protestë janë vetëm një hap në vazhdim të një rezistence të organizuar.
Ndërkohë, mesazhi që përcjell Divjaka mbetet i njëjtë: identiteti i saj dhe nevojat e komunitetit duhet të kenë peshën e duhur në çdo vendim që lidhet me strukturat administrative. Protesta e 45 ditëve tregon se çështja e shkrirjes së bashkisë është kthyer në një temë qendrore për banorët, të cilët synojnë të garantojnë që vendimet për nivelin lokal të mos cenojnë lidhjen e qytetarëve me qeverisjen e afërt. Përballë reformës së propozuar, Divjaka vazhdon të kërkojë që alternativa e shkrirjes dhe kalimit në varësi të Lushnjës të mos miratohet.
Botuar fillimisht në Albeu
