Protesta rinore e qytetare, që po zhvillohet prej më shumë se dy muajsh, ka hyrë në ditën e 64-të të saj. Në këtë fazë, organizatorët dhe mbështetësit e saj kanë përmbyllur një thirrje të fortë për ruajtjen e kauzës dhe të sakrificës së protestuesve, duke kërkuar që rezistenca dhe patriotizmi të mos përdoren apo të “rrëmbehen” nga të tjerë.
Artikulimi kryesor lidhet me atë që protestat cilësohen si një mision historik dhe si mbështetje kombëtare ndaj protestuesve. Në këtë kontekst, theksohet se publiku e pret që ata që konsiderohen të korruptuar dhe keqbërës publikë të ndëshkohen. Në mënyrë të veçantë, përmendet ideja që protestat duhet të mbeten të pastra nga devijimet, sidomos duke mos u dhënë hapësirë atyre që shihen si hajnita apo si individë që, sipas kësaj narrativë, kanë tradhtuar interesat kombëtare.
Personi që adreson këto mesazhe thotë se është mbështetës i protestave që në ditën e parë të tyre dhe i ka quajtur “protesta për ‘Triumfin e Kombit’”. Ai shton se kauzat e këtyre protestave i ka promovuar edhe më herët, në dy libra: “Triumfi i Kombit” dhe “Pesë letra drejtuar Kombit”, të botuar para 15 vitesh. Në këto botime, sipas tij, është paralajmëruar se në Shqipëri do të vijë “pashmangshmërisht” një lëvizje patriotike rinore, e shoqëruar nga elita qytetare dhe intelektualë të mirëfilltë, me qëllim që të ndëshkohet politika e tranzicionit.
Mesazhet vijojnë me një referencë të drejtpërdrejtë për një kapitull të caktuar që autori thotë se e ka shkruar në librat e tij: “Nacionalizmi dhe demokracia dy virtytet që i mungojnë politikës shqiptare”. Më tej, ai thekson se lëvizja patriotike rinore dhe qytetare është parashikuar të vijë si një “ANTIPOLITIKË” – për ndëshkimin e politikës së tranzicionit në Shqipëri. Në këtë kuadër, ai e përshkruan këtë politikë si një model që, sipas mënyrës së argumentimit të tij, sundohet nga tradhtarët dhe keqbërësit publikë e kombëtarë, dhe që ka zëvendësuar regjimin anti-uhan komuniste me një regjim që ai e quan “ha j ni je e korrupsionit”.
Qëllimi: forcë politike e re, jo vazhdim i tranzicionit
Në vijim, autori ndalet në një sërë këshillash të drejtpërdrejta për drejtuesit dhe organizatorët e protestave. E para është që nga këto protesta, me rëndësi historike, të dalë një forcë politike që të konkurrojë për të marrë pushtetin. Argumenti i dhënë është se dy partitë kryesore politike tashmë janë “konsumuar” dhe, sipas tij, nuk kanë më çfarë t’i ofrojnë Shqipërisë e shqiptarëve, ndërsa theksohet se vetëm të këqija u kanë sjellë vendit.
Këshillimi i dytë lidhet me vigjilencën: drejtimi i politikës së re që do të dalë nga protestat nuk duhet të bjerë në dorë të politikës së vjetër të tranzicionit. Po ashtu, nuk duhet lejuar që në drejtimin e një politike të re të dalë nga kjo lëvizje të ketë deputetë, ministra, administratorë të lartë, gjyqtarë apo prokurorë të tranzicionit. Sipas mesazhit të dhënë, të gjithë këta persona shihen si të “infektuar” nga korrupsioni dhe, për këtë arsye, kërkohet moslejimi i përfshirjes së tyre.
Në të njëjtën linjë, jepet udhëzim që të mos tolerohen individët që synojnë karrierë politike duke u prezantuar si intelektualë, profesionistë apo biznesmenë e figura mediatike, por që kanë rekorde kriminale korrupsioni. Për këtë, përmendet termi “Veting politik”. Këshillimi vijon edhe me mënyrën se si politika e re duhet të afrojë dhe të mundësojë aktivizimin e individëve patriotë të vërtetë: ata që kanë trashëgimi dhe fisnikëri patriotike, si dhe kontribute kombëtare, jo ata që, sipas argumentit, “vetëm sakrifikojnë” dhe bëjnë “pazare e tradhti” ndaj interesave kombëtare.
Po ashtu, në këto udhëzime përmendet synimi që, për herë të parë në historinë e Shqipërisë, të vijë në pushtet një politikë progresi demokratik, por mbi të gjitha një politikë patriotike. Ideja e paraqitur është që në krye të saj të jenë meritorët, profesionistët dhe intelektualët e mirëfilltë: përgjegjës, shërbëtorë publikë dhe llogaridhënës para demokracisë, ligjit dhe kombit. Në fund, teksti kalon edhe në një pasazh mbi diplomacinë, duke thënë se ajo nuk matet me numrin e konsullatave, por me aftësinë për të mbrojtur interesin strategjik të shtetit.
Botuar fillimisht në Bota Sot
