Menjëherë pas fishkëllimës së fundit, Xherdan Shaqiri ruajti qetësinë dhe bëri buzëqeshjen e tij të zakonshme, edhe pse Baseli u mposht në shtëpi nga Laussanne. Ndeshja u zhvillua në kuadër të duelit kundër Lausannes, ku në fund rezultati i shkoi ekipit vendas jo në favor.
Arsyeja e humorit të mirë të Shaqirit nuk kishte të bënte me rezultatin në fushë, por me një takim të veçantë pas ndeshjes. Në tunel, ai u përball me mikun e tij të vjetër, Gilles Yapi. Yapi, i cili sot mban rolin e trajnerit te Lausanne, ka një histori të hershme futbolli me Shaqirin dhe ishte pjesë e atyre lidhjeve që e shoqërojnë futbollistin zviceran edhe në periudha të ndryshme të karrierës së tij.
Gjatë kohës së Shaqirit te Baseli në fazën e parë, ai kishte arritur dy tituj së bashku me ish-lojtarin nga Bregu i Fildishtë, Gilles Yapi. Pikërisht kjo histori u ringjall në momentin kur të dy u takuan sërish. Përshëndetja e Shaqirit me 44-vjeçarin u përshkrua si e ngrohtë, duke e bërë atmosferën në tunel krejt të ndryshme nga ajo në fushë.
Shaqiri shpjegon pse nuk ekzekutoi i vetëm goditjen e dënimit
Pak sekonda më vonë, Shaqiri doli para gazetarëve për të folur për ndeshjen. Ai u pyet fillimisht për një detaj: pse nuk e kishte ekzekutuar vetë goditjen e dënimit në minutën e gjashtë. Futbollisti, i cili numëron 125 ndeshje me Zvicrën, u përgjigj se gjithçka ishte vendosur më herët me trajnerin. Sipas shpjegimit të tij, ekipit i ishte rënë dakord përpara ndeshjes dhe kjo ishte praktikuar edhe në stërvitje.
Shaqiri sqaroi edhe një tjetër element, që lidhej me pozicionin e gjuajtjes. Vendi prej ku duhej ekzekutuar goditja e lirë ishte shumë majtas për të. Kjo ishte arsyeja pse ai e pyeti Zan Celarin nëse ndihej mirë. Shaqiri u shpreh se ishte habitur sa mirë Celar e ekzekutoi gjuajtjen.
Në pjesën e dytë, ekzekutimi i goditjes erdhi nga Leo Lerou, i cili mori përgjegjësinë për një tjetër goditje nga këndi i majtë, në vend të specialistit të goditjeve standarde, Shaqirit. Trajneri Stephan Lichsteiner e shpjegoi këtë zgjedhje duke theksuar se ekipi kërkonte pak larmi. Synimi ishte që të mos përsëritej gjithmonë e njëjta skemë, pasi Lausanne ka lojtarë të shumtë të gjatë. Për këtë arsye, trajneri tha se donin që lojtarë të ndryshëm të merrnin goditjet standarde.
Sa i përket rrezikshmërisë gjatë takimit, momentet e vetme që u panë si vërtet të rrezikshme erdhën nga goditjet nga këndi të ekzekutuara nga Shaqiri. Në minutën e 76-të, me harkimin e tij, Celar regjistroi gjuajtjen e parë drejt portës në të gjithë ndeshjen. Nëse slloveni do ta kishte gjetur golin, do të ishte kontributi i tretë nga Shaqiri nën drejtimin e Stephan Lichsteiner në 17 ndeshje. Kjo tregon se, pavarësisht humbjes, ndikimi i Shaqirit në fazat e standardeve u pa qartë.
Historikisht, në periudha të tjera te Baseli, statistikat e Shaqirit ishin më të larta. Më parë, nën drejtimin e Ludovic Magnin, ai kishte 27 gola apo asistime në 32 ndeshje. Ndërsa në edicionin kur Baseli doli kampion, nën udhëheqjen e Fabio Celstinit, futbollisti me përvojë mburrej me një shifër mbresëlënëse: 43 gola, me shënime apo asistime, në 39 ndeshje. Megjithatë, në këtë ndeshje dhe në këtë periudhë, ai nuk ishte pranë arritjes së atyre standardeve, ashtu si i gjithë sulmi i Baselit.
Baseli, në total, kishte vetëm katër gjuajtje në portë në më shumë se 180 minuta kundër Servettes dhe Lausannes. Po ashtu, ekipi shënoi vetëm një gol nga penalltia; ajo u realizua nga Celar kundër Servettes për të siguruar fitoren. Në atë moment Shaqiri nuk ishte në fushë, pasi ishte zëvendësuar. Kështu, mbrëmja kundër Lausannes u mbyll me një kombinim të takimeve personale, skemave taktike të standardeve dhe një tjetër kërkim për të gjetur ritmin para portës.
Botuar fillimisht në Koha.net
