Gazetari Agon Sinanaj ka thënë se çështja e gazit në vend po shoqërohet me politizim të skajshëm dhe se, sipas tij, vendimet nuk po u kalojnë ekspertëve. Në një intervistë televizive, ai ka theksuar se përtej dokumenteve strategjike, debati për gazifikimin po zhvillohet në mënyrë që përfshin partitë politike, ndërsa roli teknik po zbehet.
Sipas Sinanaj, si Strategjia aktuale e Energjisë, ashtu edhe strategjia e mëparshme për periudhën 2017-2026, nuk e përjashtojnë çështjen e gazifikimit. Megjithatë, ai argumenton se në praktikë kjo temë nuk po trajtohet si çështje ekspertize. Për gazetarin, problemi qëndron te mënyra se si po i qaset politike—duke mos e lënë hapësirën e nevojshme sektorit profesional që merret me energjinë.
Sinanaj ka theksuar se “gazetaria profesionale është interes publik” dhe se përfshirja e çështjeve të tilla në debat partiak e dëmton procesin. Ai ka theksuar se sektori i energjisë ka qenë historikisht i ekspozuar ndaj përdorimit politik, si nga pushteti ashtu edhe nga opozita, në kuadër të luftës politike. Në këtë kontekst, ai ka parë një politizim të skajshëm edhe të temës së gazit, duke thënë se faktori partiak po e zëvendëson qasjen teknike.
Gazi po politizohet; integrimi rajonal kërkon qasje ekspertësh
Në argumentimin e tij, Sinanaj ka vënë në pah edhe mënyrën se si po flitet publikisht për projektet e gazit. Ai ka thënë se kjo çështje po trajtohet vetëm si “gazi amerikan”, duke e reduktuar debatin dhe duke mos e vendosur atë në kuadrin më të gjerë të integrimit rajonal. Sipas tij, qasja e njëjtë nuk kufizohet vetëm në një narrativë të vetme, pasi integrimi përmes tubacioneve lidhet me objektiva më të gjera rajonale.
Gazetari ka theksuar se integrimi rajonal përmes tubacioneve është përmendur edhe si politikë në Bashkimin Evropian. Ai ka shtuar se kjo ide nuk është vetëm diskutim në nivel deklarativ, por mbështetet edhe në dokumente e angazhime institucionale. Sipas Sinanaj, integrimi rajonal përmes tubacioneve parashihet edhe në Traktatin e Komunitetit të Energjisë, të cilin e ka nënshkruar edhe Kosova.
Sinanaj ka vënë theksin tek fakti se politizimi ekziston, por sipas tij Kosova nuk do të duhej të ishte pengesë kur të vijë koha që investimet për gazifikim të realizohen. Ai ka argumentuar se edhe në shtete të tjera proceset janë në faza fillestare, duke përmendur Greqinë dhe Maqedoninë e Veriut si shembuj ku investimet përkatëse në gypat e tubacionit janë ende në nisje. Në këtë mënyrë, ai ka nënvizuar se fazat e hershme të projekteve nuk janë diçka e pazakontë dhe se zhvillimi i tyre ndjek logjikën e planifikimit dhe të investimeve.
Në thelb, Sinanaj kërkon që çështja e gazit të trajtohet në mënyrë më të drejtpërdrejtë me fokus në ekspertizë dhe në rrugën konkrete të integrimit. Ai ka sugjeruar se debati duhet të jetë i bazuar në qartësimin e rolit teknik dhe në respektimin e dokumenteve strategjike, për të mos u kthyer gazifikimi në instrument të diskutimeve partiake. Ndërkohë, ai ka lënë të kuptohet se rruga e projekteve të tubacioneve është e lidhur me përfshirjen rajonale dhe me dokumentet e nënshkruara, që kërkojnë vazhdimësi pavarësisht valëve politike të periudhave të ndryshme.
Botuar fillimisht në Koha.net
