Në tetor 2025, Muzeu i Luvrit në Paris u përball me një ngjarje të jashtëzakonshme sigurie, ku dy persona arritën të vjedhin tetë xhevahire të kurorës franceze brenda një kohe rekord. Sipas të dhënave të çështjes, grabitja u realizua në vetëm 3 minuta dhe 19 sekonda, duke vënë në pah dobësi të rëndësishme në mënyrën si funksiononte mbrojtja e vitrinave dhe ndërhyrja e rojeve.
Autorët nuk hynë përmes hyrjeve të zakonshme. Ata arritën të futeshin në ambientet e muzeut përmes një dritareje të prerë. Për ta bërë aksionin të realizueshëm pa u vënë re, grabitësit ishin të veshur me jelek reflektues dhe kishin maska, çka u dha mundësi të lëviznin më lehtë dhe të krijonin përshtypjen se vepronin brenda një skenari të kontrolluar, ndërsa po kryenin prerjen dhe hyrjen.
Pasi hynë brenda, dy personat përdorën mjete prerëse për të hapur vitrinat e “blindura” ku ndodheshin xhevahiret. Hapja e këtyre vitrinave kërkonte kohë dhe mjete të përshtatshme, por sipas kronologjisë së grabitjes, gjithçka u krye brenda pak minutash. Në këtë fazë, rojet e Muzeut të Luvrit dhanë alarmin, megjithatë nuk arritën të ndërhynin në kohë, pasi nuk ishin të armatosur dhe rrjedhimisht nuk kishin mundësi të pengonin autorët gjatë veprimit.
3 minuta e 19 sekonda: alarmi u dha, por ndërhyrja dështoi
Brenda momentit të shkurtër të grabitjes, u morën bizhuteri me vlerë rreth 88 milionë euro. Në mesin e objekteve ishin diamante, smeralde, safire dhe perla, të vendosura si pjesë e xhevahireve të kurorës franceze. Kjo shifër e lartë tregon shkallën e madhe të dëmit dhe rëndësinë historike të asaj që u zhduk nga vitrinat, duke e kthyer ngjarjen në një nga rastet më të spikatura të vjedhjeve në një ambient muzeal në Paris.
Gjatë arratisjes, autorët u larguan me objektet e marra, duke e shfrytëzuar kohën e shkurtër që kishin para reagimit të plotë të sigurisë. Një nga sendet më të rëndësishme që u mor ishte kurora e perandoreshës Eugénie. Ky detaj thekson edhe peshën simbolike të grabitjes, pasi bëhet fjalë për një prej elementeve më të njohur dhe më të çmuar që ndodhej në koleksionin e ekspozuar.
Për rolin e sigurisë dhe atë të reagimit të menjëhershëm, çështja nxjerr në pah hendekun mes momentit kur rojet dhanë alarmin dhe mundësisë reale për të ndalur autorët në terren. Fakti që rojet nuk ishin të armatosur i la duart bosh për ta ndërprerë aksionin gjatë hapjes së vitrinave dhe marrjes së objekteve. Ndërkohë, përgatitja e grabitësve – prerja e dritares, maskimi me jelek reflektues dhe përdorimi i mjeteve prerëse – tregon se aksioni ishte planifikuar për të kaluar pa u ndalur në një kohë sa më të shkurtër.
Ngjarja, që u shpalos në tetor 2025 dhe u mbyll me largim të suksesshëm të autorëve brenda 3 minutave e 19 sekondave, solli dyshime të reja për procedurat e sigurisë në muze, veçanërisht në pjesën ku vitrinat quhen “të blinduara” dhe ku pritet një reagim më i shpejtë. Në total, grabitja përfundoi me tetë xhevahire të kurorës franceze të marra, me vlerë totale rreth 88 milionë euro, duke i bërë 3 minutat e 19 sekondat një element kyç të historisë së kësaj vjedhjeje spektakolare.
Botuar fillimisht në Gazeta Express
