Pavarësisht se është konsideruar një nga portierët më të mirë në Evropë pas sezonit të shkëlqyer me Arsenalin, David Raya vazhdon të mbetet në stol te Kombëtarja e Spanjës në Kupën e Botës 2026. Vendimi i trajnerit Luis de la Fuente ka ndezur debat të gjerë mes tifozëve dhe analistëve, veçanërisht duke pasur parasysh mënyrën si Spanja e nisi turneun: me një barazim zhgënjyes ndaj Kepit të Gjelbër.
Tekniku spanjoll, pavarësisht pritshmërive për një rotacion, vazhdon t’i besojë portës Unai Simón. Kjo do të thotë se jo vetëm Raya, por edhe Joan García janë lënë jashtë formacionit bazë. Në qendër të diskutimeve është fakti që Raya vjen me një formë të jashtëzakonshme, ndërkohë që në Spanjë hierarkia në portë duket se është e ngurtë, edhe kur emrat përpara publikut janë më shumë se bindës në performancë.
Pse Spanja ruan Simón, ndërsa Raya e nis nga stoli
David Raya, 30-vjeçar, vjen pas sezonit më të mirë të karrierës së tij. Portieri fitoi për herë të tretë radhazi “Golden Glove” në Ligën Premier. Performanca e tij ishte e jashtëzakonshme: regjistroi 19 ndeshje pa pësuar gol në 37 paraqitje dhe luajti rol vendimtar në triumfin e Arsenalit në kampionat. Gjatë sezonit, ai realizoi një sërë pritjesh vendimtare, duke u kthyer në një nga lojtarët kyç të skuadrës londineze.
Statistikat e Rayas i siguruan gjithashtu edhe “Golden Glove” evropiane. Në atë renditje, ai la pas bashkëkombësin e tij Joan García, i cili gjithashtu kishte një sezon të fortë. Forma e portierit u pa edhe në Ligën e Kampionëve: në rrugëtimin e Arsenalit drejt finales, Raya mbajti portën e paprekur në nëntë ndeshje. Pikërisht këto shifra e kanë bërë debatin më të mprehtë në Spanjë, sepse publiku dhe shumë analistë presin që dikush me një sezon të tillë të ketë automatikisht vendin e titullarit.
Por në Spanjë, debati nuk lidhet vetëm me David Rayën. Një pjesë e madhe e diskutimeve përqendrohet edhe te Joan García, i cili po ashtu zhvilloi një sezon të shkëlqyer me Barcelonën. Ka tifozë që mendojnë se fakti që Raya luan në Angli ka bërë që paraqitjet e tij të mos marrin të njëjtën vëmendje si te ata portierë që janë më të lidhur me garat dhe ritmin e përditshëm të futbollit spanjoll.
Edhe vetë Raya kishte folur më herët për këtë diferencë perceptimi. Para Kupës së Botës, ai kishte zbuluar se kur u ftua për herë të parë në kombëtare, disa persona madje e pyesnin se kush ishte. Realitetin e këtij fenomeni e kishte pranuar edhe Luis de la Fuente përpara turneut: në Angli, sipas tij, Raya shihet si portieri më i mirë në botë, ndërsa në Spanjë flitet shumë pak për të. Megjithatë, pavarësisht se të dhënat flasin për një portier në kulmin e formës, trajneri nuk ka ndryshuar mendim.
Besimi i plotë te Unai Simón mbetet qasja kryesore e stafit teknik. Portieri i Athletic Bilbaos konsiderohet zgjedhja e parë e padiskutueshme, edhe pse statistikat e sezonit të fundit nuk e vendosin atë në nivelin e dy rivalëve të tij, Raya dhe Joan García. Raya pati mundësinë të ishte titullar gjatë mungesës së Simónit për shkak të një dëmtimi në kyçin e dorës në sezonin 2024/25. Ai luajti pesë nga gjashtë ndeshjet e fazës së grupeve të Ligës së Kombeve dhe mbajti tri herë portën e paprekur.
Por sapo Simón u rikthye nga dëmtimi në fillim të vitit 2025, de la Fuente e riktheu menjëherë në formacionin bazë. Pas asaj date, Raya pati vetëm paraqitje sporadike, përfshirë miqësoren ndaj Egjiptit dhe 45 minuta në testin para Botërorit kundër Peruja. Kjo nuk mjaftoi për ta bindur trajnerin spanjoll të ndryshojë hierarkinë. Si pasojë, edhe në ndeshjen e parë të Kupës së Botës kundër Kepit të Gjelbër, Raya e ndoqi takimin nga stoli, ndërsa debati për portierin titullar të Spanjës vazhdon të mbetet një nga temat më të nxehta të turneut.
Botuar fillimisht në Telegrafi
