Maroku barazoi 1:1 me Brazilin në Kupën e Botës në futboll, një rezultat që u shoqërua edhe me sinjale të forta nga fusha: në pjesën e parë, marokenët ishin dukshëm më të mirë. Ndeshja e luajtur në kuadër të Botërorit 2026 i dha mundësinë ekipit afrikan të tregojë formë, por ajo çfarë e bën edhe më të veçantë këtë start lidhet me përbërjen në formacion, sidomos me vendlindjet e lojtarëve.
Vetëm njëri nga futbollistët që e nisën nga minuta e parë për Marokun është i lindur në territorin e këtij shteti. Është raportuar se ky është një rast historik për Kupën e Botës: për herë të parë në histori të këtij kompeticioni një përfaqësuese aktivizon në njëmbëdhjetëshen e parë të gjithë lojtarë të lindur jashtë vendit, përveç vetëm njërës.
Maroku mbështetet gjerësisht te diaspora, në formacionin kundër Brazilit
Azzedine Ounahi është lojtari i lindur në Marok që e nisi ndeshjen ndaj Brazilit në natën mes të shtunës e të dielës. Ai është emri i vetëm që plotëson kushtin e vendlindjes në brendësi të vendit, ndërsa pjesa tjetër e formacionit u formua dhe e ka prejardhjen e lindjes në vende të tjera.
Portieri Yassine Bounou është i lindur në Kanada. Në vijën e mbrojtjes, Achraf Hakimi dhe Chadi Riad vijnë nga Spanja, ndërsa Issa Diop është i lindur në Francë. Përveç tyre, Noussair Mazraoui është i lindur në Holandë, duke e zgjeruar më tej mozaikun e përbërjes marokene të ndërtuar përmes lidhjeve të diasporës dhe mundësive që ofrohen nga rregullat e futbollit modern.
Edhe mesfusha ka një profil të ngjashëm ndërkombëtar. Ayyoub Bouaddi dhe Neil El-Aynaoui janë të lindur në Francë, ndërsa Bilal El Khannouss është i lindur në Belgjikë. Në pjesën tjetër të repartit ofanziv, Ismael Saibari është i lindur po ashtu në Spanjë dhe është autor i një supergoli për epërsinë 1:0 ndaj Brazilit. Një tjetër yll i ekipit, Brahim Diaz, është i lindur në Malaga të Spanjës, duke ruajtur në këtë mënyrë lidhjen e fortë të Marokut me futbollin evropian.
Dominimi i lojtarëve të lindur jashtë Marokut nuk ndalet vetëm te titullarët. Edhe te zëvendësuesit, shfaqet e njëjta tendencë. Samir El Mourabet është i lindur në Francë, Chemsdine Talbi në Belgjikë, Ayoube Amaimouni në Spanjë, Anass Salah-Eddine në Holandë, ndërsa Soufiane Rahimi është i lindur në vetë Marok. Kjo i jep ekipit një “thellësi” të veçantë, ku edhe kur ndryshon ritmi i lojës nëpërmjet zëvendësimeve, përbërja mbetet e lidhur me trajektore të shumta futbolli.
Raportohet se “zbutja” e rregullave të FIFA-s në vitet e fundit ka hapur rrugë që lojtarët të zgjedhin përfaqësuesen e vendit të prejardhjes. Maroku ka përfituar thuajse më së shumti nga kjo mundësi, falë një kombinimi faktorësh: në vende si Franca, por edhe në Spanjë dhe në disa shtete të tjera evropiane, komuniteti maroken është shumë i madh, ndërsa edhe numri i fëmijëve që merren me futboll është po ashtu i lartë. Kjo krijon një “rezervuar” talentesh që mund të lidhen sportivisht me përfaqësuesen marokene.
Sipas asaj që sugjerohet në analizën e kësaj situate, tashmë ka edhe raste kur lojtarët me prejardhje marokene e zgjedhin Marokun edhe para Francës. Maroku po e shijon një moment shumë të mirë në histori, i nxitur nga lojtarë që janë lindur dhe zhvilluar në vende evropiane, por që në fazën vendimtare i bashkohen përfaqësueses afrikane. Përballja me Brazilin nxori në pah pikërisht këtë realitet: një ekip ku, në njëmbëdhjetëshen e parë, vetëm një lojtar vjen nga vendi, ndërsa pjesa tjetër është produkt i lidhjeve jashtë kufijve.
Botuar fillimisht në Koha.net
